ما در سال های اخیر شاهد جراحی های زیبایی و تزریق بوتاکس و ژل در افراد دور و برمان هستیم. شاید شما خواننده ی محترم نیز ازین اعمال زیبایی بهره برده باشید ، که اگر در حد نرمال و در سنین مناسب و به میزان مناسب انجام شود به جوان سازی و زیبایی کمک می کند.
اما زمانی که تبدیل به رفتارهای افراط گونه می شود ، پاتولوژیک است و نیاز به بررسی های روانی دارد.
اختلال بدریخت انگاری بدن در کتاب DSM5(راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی) ، جزو اختلالات وسواسی آورده شده است.
ملاک های تشخیصی :
1-مشغولیت ذهنی با یک یا چند نقص یا عیب خیالی در ظاهر که قابل مشاهده نیستند یا از نظر دیگران بی اهمیت اند.
2- در مرحله ای از سیر این اختلال، فرد رفتارهای تکراری( مثل وارسی خود در آینه ، آرایش مفرط ، خراشیدن پوست، اطمینان خاطر جویی از دیگران) یا فعالیت های ذهنی ( مثل مقایسه ظاهر خود با دیگران) در واکنش به دلواپسی های مربوط به ظاهر را انجام می دهد.
3- این مشغولیت ذهنی از لحاظ بالینی ، ناراحتی یا اختلال عمده در کارکرد اجتماعی ، شغلی یا سایر حوزه های مهم کارکردی ایجاد می کند.
افرادی که عزت نفس آن ها از منابع مختلف مثل اخلاق ، دانش ، کمالات ، هنر ، درک و فهم ، تحصیلات و بشر دوستی منشاء می گیرد ، قطعا به ظاهر خود ، به عنوان بخشی از شخصیت و وجود خود می نگرند ، نه اینکه تنها دارایی آنان ظاهرشان باشد که روی آن وسواس پیدا کنند.
از آنجا که مشکل این افراد پایه ی روانشناختی دارد ، هر گونه عمل زیبایی قطعا بی اثر خواهد بود و باز هم فرد از خودش راضی نخواهد شد.
درمان:
درمان این اختلال توسط متخصص روانشناسی بالینی صورت میگیرد.
در درمان ،روی عزت نفس ، باورهای ناکارآمد و طرحواره های فرد ، که در گذشته شکل گرفته اند و همچنین ریشه ی آن کار می شود.
علاوه بر آن در صورت شدت اختلال ، با تشخیص روانشناس بالینی ، ممکن است در کنار روان درمانی از دارو درمانی که توسط روانپزشک تجویز خواهد شد نیز استفاده شود.
یگانه تمیمی
وبلاگ روانشناسی فلورانس - florence
وبلاگ روانشناسی فلورانس
