ویژگی اصلی این اختلال در این است که فرد
مبتلا بینهایت از بعضی جنبههای ظاهرش ناخشنود است و حتی آنها را توهینآمیز و
بیاعتبار میداند. نکته مهم در این افراد این است که ارزیابی فرد از ظاهر خودش با
آنچه دیگران در مورد او حس میکنند همخوانی ندارد مثلا دیگران هیچ جنبه غیرمعمول یا
غیرعادی در ظاهر او نمیبینند یا اگر هم در ظاهر فرد مشکلی وجود دارد بسیار جزئی و
ناچیز است (مثلا گوش یا بینی فرد کمی بزرگ است) اما خودش این مورد را بسیار بزرگ و
قابل توجه حس میکند.
از دیدگاه بالینی آنچه جزو مهمترین مورد محسوب میشود
این است که فرد مبتلا، به شکل وسواسگونهای روی آن قسمت از بدن که از آن ناراضی
است تمرکز میکند و این وسواس با موجودیت فرد تداخل دارد.
اختلال بدشکل بودن
بدنی جنبههای مختلفی از ظاهر را در بر میگیرد اما مطالعات نشان میدهد این موضوع
در بعضی موارد بیشتر است:موی سر، بینی، پوست، چشمها، ران پا، شکم، اندازه قفسه
سینه، لبها، گونه، جای زخمها روی بدن، قد و دندانها
وبلاگ روانشناسی فلورانس
