موضوع : نوجوان و تشکیل هویت | بازدید : 19 | تگ ها : نوجوان و تشکیل هویت
تاريخ : جمعه 3 ارديبهشت 1395 | 11:47 | نویسنده : رز ابی

نوجوان و تشکیل هویت

هویت را می توان بصورت نظریه روشنی درباره خویشتن به عنوان عاملی منطقی توصیف کرد، عاملی که بر اساس عقل عمل می کند، مسئولیت این اعمال را می پذیرد و می تواند آنها را توجیه کند. این تصور درباره خویشتن ممکن است با تصوری که دیگران از فرد دارند، تفاوت داشته باشد. تشکیل هویت عبارت است از اینکه مشخص کنید چه کسی هستید، برای چه چیزی ارزش قائلید و تصمیم گرفته اید چه مسیری را در زندگی دنبال کنید. اریکسون اولین کسی بود که هویت را به عنوان پیشرفت مهم شخصیت نوجوان و گامی مهم به سمت تبدیل شدن به بزرگسال ثمربخش تشخیص داد. به نظر اریکسون هویت وحدتی است که بین سه سیستم زیستی ـ اجتماعی ـ روانی بوجود می آید و بدین وسیله نوجوان می داند کیست، چه می خواهد، به چه جامعه و فرهنگی تعلق دارد، به گذشته اش آگاه است و اهداف آینده اش را به خوبی می شناسد.

 


احساس هویت در نوجوانی آغاز نمی شود، هویت از همان دوران اولیه کودکی با ایجاد احساس اعتماد یا عدم اعتماد نسبت به افراد و جهان پیرامون کودک شکل می گیرد. هرچند رشد هویت فرآیندی است که در طول عمر ادامه دارد ولی جستجو برای به دست آوردن هویت در دوران نوجوانی بیشتر مطرح است. دوره نوجوانی همراه با حساسیت ها و کنش های متفاوت از سوی فرد است. او از دوران کودکی فاصله گرفته و می خواهد کودک نباشد اما هنوز هست و می خواهد بزرگ باشد، اما نیست. او بین این دو دنیا گرفتار است و به علت تغییرات فیزیکی و هورمونی با مسائل متعددی دست و پنجه نرم می کند. او می خواهد مثل بزرگ ترها رفتار کند اما فاقد مهارت های کافی است و از طرفی کودک هم نیست که بخواهد همه چیز را از اول یاد بگیرد، بنابراین نوجوان برای آنکه تغییرات سریع بدن و ذهنش را به صورت حس هویتی واحد درآورد احتیاج به زمان دارد. رسیدن به حس هویتی قوی تا حدودی به مهارتهای شناختی نیز بستگی دارد. به سبب عوامل متعدد الگوهای شکل گیری هویت در میان نوجوانان متفاوت است. در یک جامعه ابتدایی و ساده که نقش های بزرگسالان محدود است و به ندرت تغییرات اجتماعی ایجاد می شود، شکل گیری هویت تکلیف نسبتاً ساده ای است که به سرعت انجام می شود. ولی در جوامع پیچیده که تغییرات اجتماعی به سرعت تغییر می کند، هویت یابی ممکن است کاری مشکل و طولانی باشد.

نوجوانان در ارتباط با اعضای خانواده و اطرافیان هویت خود را از دو بعد توفیق و شکست مورد ارزیابی قرار می دهند و از طریق تعامل و درگیری عاطفی با اطرافیان و بخصوص والدین به توسعه آن می پردازند. نوجوانانی که هویت موفق دارند به معاشرت با یکدیگر می پردازند، زیرا خصوصیات مشترکی دارند. خصوصیات مشترک نوجوانان با هویت شکست یا هویت ناموفق احساس تنهایی است که نمی توانند از حل مشکلات زندگی برآیند و از واقعیت کناره گیری می کنند و در نتیجه دچار اضطراب می شوند و با مشکلات عاطفی و هیجانی و اجتماعی از جمله بزهکاری مواجه می گردند. نوجوانان با هویت موفق به طور سازنده ای با مشکلات برخورد می کنند و بر اثر احساس ارزشمندی و دوستی از عهده حل مسائل به خوبی برمی آیند.

 

چهار وضعیت هویت

پژوهشگران، پیشرفت در تشکیل هویت را بر اساس دو ملاک کاوش و احساس تعهد که از نظریه اریکسون به دست آمده است، ارزیابی می کنند. ترکیبات مختلف این ملاکها چهار وضعیت هویت را به بار می آورد:

کسب هویت ـ وقفه هویت ـ ضبط هویت ـ پراکندگی هویت

کسب هویت

احساس تعهد نسبت به ارزشها، عقاید و اهداف بعد از یک دوره کاوش می باشد. افرادی که به هویت دست یافته اند، قبلاً گزینه ها را کاوش کرده و خود را به یک رشته ارزشها و اهدافی که خودشان آنها را برگزیده اند، متعهد می دانند. آنها احساس سلامت روانی می کنند، در طول زمان از احساس یکسانی برخوردارند و می دانند راه به کجا می برند.

وقفه هویت

کاوش بدون رسیدن به احساس تعهد می باشد. وقفه هویت به معنی حالت تاخیر یا تعویق است. این افراد هنوز احساس تعهد قطعی نداشته و هنوز در جریان کاوش کردن هستند به این امید که ارزشها و اهدافی را برای هدایت کردن زندگی خود پیدا کنند.

ضبط هویت

احساس تعهد بدون کاوش می باشد. افرادی که هویت ضبطی دارند، بدون کاوش کردن گزینه ها، خود را به ارزشها و اهدافی متعهد ساخته اند. آنها هویت حاضر و آماده ای را پذیرفته اند که معمولاً والدین و گاهی اوقات معلمان و رهبران مذهبی برای آنها انتخاب کرده اند. این افراد تایید دیگران برایشان اهمیت اساسی دارد عزت نفس آنان تا حدود زیادی بستگی به تأئید دیگران دارد. همرنگی و همنوایی بیشتری نسبت به همسالان خود دارند وکمتر استقلال رأی دارند و افکارشان قالبی و سطحی است.

 پراکندگی هویت

حالت بی تفاوتی که مشخصه آن فقدان کاوش و احساس تعهد است، می باشد. افرادی که هویت پراکنده دارند، جهت روشنی ندارند. آنها نه به ارزشها و اهداف پایبند هستند و نه بطور فعال سعی می کنند به آنها دست یابند. امکان دارد که هرگز دست به کاوش نزده یا این تکلیف را بسیار تهدید کننده و طاقت فرسا انگاشته باشند. نوجوانانی که دچار پراکندگی هویت هستند، عزت نفس کمی دارند و استدلال اخلاقی شان رشد نیافته است. تکانشی هستند و تفکری نامنظم دارند و به دشواری مسئولیت زندگی خود را به عهده می گیرند. بیشتر به خودشان می پردازند و روابط فردیشان غالباً سطحی است.

 

کسب هویت و وقفه هویت، وضعیتهای هویتی سالمی هستند اما ضبط هویت و پراکندگی هویت در بلند مدت با مشکلات سازگاری رابطه دارند. برخی نوجوانان در یک وضعیت می مانند، برخی دیگر دستخوش تغییر وضعیت می شوند و این حالت اغلب از نظر زمینه های هویت، مانند جهت گیری جنسی، شغل و ارزشهای مذهبی و سیاسی تفاوت دارند. اغلب نوجوانان بین 20 تا 30 سالگی از وضعیت پائینتر (ضبط یا پراکندگی هویت) به وضعیت بالاتر (وقفه یا کسب هویت) تغییر می کنند. گاهی ممکن است برخی در جهت معکوس نیز پیش بروند.

اینکه نوجوان تا چه حد برای دست یافتن به هویت آزادی دارد، به شدت تحت تأثیر روابط درون خانواده است. خانواده هایی که فرزندان آنها حق انتخاب دارند و می توانند در مسائل شخصی و خانوادگی تصمیم گیری نمایند و احترام و اعتماد به نفس فرزندان مورد توجه قرار می گیرد هویت نوجوانان هویت موفقی خواهد بود. برعکس در خانواده هایی که نوجوانان حق انتخاب ندارند، مورد احترام نیستند و تصمیم گیری در مورد مسائل شخصی به عهده خانواده است هویت آنها چندان مناسب نخواهد بود و دچار مشکل خواهند شد. پسر یا دختری که نمی تواند رشته تحصیلی خود را انتخاب کند یا حتی نوع لباس خود را انتخاب کند یا در مسائل خانواده نظر بدهد در کسب هویت دچار مشکل می شود.

برای رشد هویت دختران امکان داشتن استقلال رأی در کنشهای متقابل خانوادگی و برای پسران احساس دلبستگی در روابط خانوادگی به خصوص با پدر مهم است. شاید برای دختران داشتن استقلال رأی به این دلیل مهم است که آنان برای غلبه بر محدودیت هایی که در مقایسه با پسران در زمینه هایی مثل بازی، روابط با همسالان ویافتن شغل دارند، لازم است بیشترتلاش کنند. از سوی دیگر جامعه پسران را تحت فشار می گذارد که در یافتن هویت، خودمختار و پرجرات باشند. از این رو آنان در کنشهای متقابل خانوادگی بیشتر نیاز دارند که با پدرشان روابطی مبتنی بر درک و احترام متقابل داشته باشند و حمایت شوند.

والدين خويشتن ساز به نوجوان خود كمك می كنند تا:

الف: خلاق باشد.

ب: به روابط شخصی خود اهميت دهد.

ج: آگاه از خويشتن باشد و بر اين اساس عمل كند.

والدين بايد بدانند كه با اجبار و تحميل كاری از پيش نمی رود. هر چند ممكن است به ظاهر نوجوان تسليم آنها شود ولی در واقع روش ديگری را برای مخالفت انتخاب می كند و والدين را در مخمصه و مشكل قرار می دهد.



صفحه قبل 1 صفحه بعد

پیچک

سفارش تبليغات
پاپ آپ استند نمایشگاهی | طراحی سایت در اصفهان | هانس گروهه | عینک واقعیت مجازی | دیاگ | هاست لینوکس ارزان | طراحی سایت | ثبت آگهی رایگان | فلزیاب , فلزیاب تصویری | کانال تلگرام | طراحی وبسایت | پکیج درمان دیابت | پیش بینی مسابقات فوتبال | آگهی رایگان لینک دار | گروه تلگرامی وکلا | محمد دبیری | اینترنت پر سرعت | بانک شهر | گیت کنترل تردد | منزل مبله | دکل مهاری | طلایاب , طلایاب تصویری | دکتر نوروزیان | ایجاد وبلاگ رایگان | آزمایشگاه فرزانگان شیراز
X
تبليغات